İKİNCİ YENİ SONRASI TOPLUMCU ŞİİR (1960- 1980)

İKİNCİ YENİ SONRASI TOPLUMCU ŞİİR (1960- 1980)

  • Sosyal ve politik problemler karşısında bireyin eleştirel tavrını ve özgürlük arayışını yansıtmışlardır.
  • Onlara göre şiir, toplum bilincini uyaran ve toplumu dönüştüren bilincin bir aracıdır.
  • Slogan ve söylev üslubu ağır basar.
  • Şairler kendilerini toplumun sözcüsü olarak görürler.
  • Geleceğe dair ümit, inanç, direnme ve sorgulama isteği temaların ortak özelliğidir.
  • Şiir dili ve söyleyişinde abartıdan kaçınmışlardır.
  • Açık anlatım tercih edilmiştir.
  • Somut şiir anlayışına sahiptirler.
  • Toplumcu şairler; milli, toplumsal ve evrensel problemler karşısında şiiri bir araç olarak görmüştür. Mücadelede toplumun sözcülüğünü yapmış, şiirden kitleleri harekete geçiren önemli bir etken olarak görülmüştür.
  • Biçimden çok içeriğe önem verilmiştir.
  • Serbest nazım geleneğini korumuşlardır.

TEMSİLCİLER:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir